W księgowości, a generalnie w ogóle w ekonomii wszystko jest dokładnie zdefiniowane oraz opisane. Wszystko wynika ze wszystkiego. Zdefiniowany jest również rachunek uproszczony – wystawiany jest on wówczas, gdy osoba potrzebująca rachunku nie jest płatnikiem VAT, a całą sumę wynikającą z rachunku może dzięki niemu wliczyć sobie do kosztów. Rachunek uproszczony jest takim typem potwierdzenia zakupu usług lub towaru, gdzie nie wyszczególnia się ile w tym jest podatku VAT (VAT jest różny na rozmaite towary i usługi). Faktura VAT jest potrzebna tym przedsiębiorcom, którzy są podatnikami VAT i dzięki fakturze z wyszczególnionymi wartościami VAT-u może przynajmniej jego część sobie zwrócić.
Kto wystawia rachunek uproszczony – w zasadzie może wystawić każdy – nawet osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej. Chyba już wiadomo, co to jest rachunek uproszczony i czym się on różni od faktury VAT. Rachunek uproszczony przypomina po prostu rachunki wystawiane przed wejściem Polski w strefę podatku VAT. Taki rachunek musi zawierać wszelkie potrzebne dane o sprzedawcy i nabywcy, a towar jest wyszczególniony, określone są jednostki miary towaru i cena za jednostkę oraz dalej za całość. Potem następuje zsumowanie wszystkich pozycji i kwota do zapłacenia za całość – ta kwota na rachunku musi być zapisana cyfrą oraz słownie. Rachunek uproszczony to po prostu zwykły rachunek. Przy wystawianiu rachunku uproszczonego jest o tyle mniej pracy niż przy fakturze VAT.